NG Kerk in Oos-Kaapland

Geloofsonderskeiding hou rekening met wie God is, wie die kerk is, wat die Here in sy Woord sê, en wat ons in ons konteks raaksien. Geloofsonderskeiding vra biddend: “Here, waarmee is u rondom ons besig waarby U ons wil betrek? Waarheen roep en stuur U ons?”

Die SK-Dagbestuur het onlangs so ‘n geloofsonderskeidende gesprek gevoer aan die hand van materiaal wat vir die Luisterseisoen ontwikkel is. Dit het ons so aangeraak, so ‘n nuwe uitkyk moontlik gemaak, en soveel verwondering by ons geskep, dat by ‘n volgende vergadering besluit is om hierdie proses na vier gedesentraliseerde byeenkomste van predikante te neem. Indien so ‘n proses van geloofsonderskeiding op grondvlak - in elke konteks, wyk, kleimgroep, kerkraad en kommissie - gevolg word, sal dit ‘n geweldige effek in die kerk hê.

Die predikante-byeenkomste vind in April op die volgende plekke plaas:

Datum	Plek	Ringe
18 April	Port Elizabeth	Ringe van Algoa, PE en PE-Wes
19 April	Uitenhage	Ringe van Humansdorp, Sondagsrivier, Uitenhage
20 April	Cradock	Ringe van Albanie, Cradock, Graaff-Reinet
21 April	Queenstown	Ringe van Burgersdorp, Oos-Londen, Queenstown, Dordrecht

Byeenkomste vir Vrouelidmate

Tish Steyn laat weet dat verskeie opwindende byeenkomste vir vrouelidmate vanjaar aangebied word:

* Van 5 tot 7 Mei 2006 word ‘n byeenkoms vir die eggenotes van predikante by Eersterivier gehou. Dr Etienne Kok tree as spreker oor dié naweek op met die tema: “Leef of oorleef jy? Werk, stres en seks ... alles wat jy moet raakvat!” Die koste beloop R200 per persoon.

* By ‘n byeenkoms vir vrouelidmate op 12 Augustus 2006 tree Jannie le Roux op oor die onderwerp: “Vlieg soos arende of skrop soos hoenders!” Tish stuur later meer inligting oor hierdie onderwerp. Kontak haar by 042 295-2692 vir meer inligting. Bo

VGK maak vordering met kerkhereniging moontlik

Die Uitvoerende Komitee van die Konvent vir Kerkhereniging (Kaapland) het vandeesweek in Port Elizabeth openhartige, indringende gesprek gevoer. Die uitkoms van die gesprek, wat oor twee dae gestrek het en soms net duskant die opskorting van die Konvent-proses gehuiwer het, was egter positief. Al drie deelnemende kerke het groot klem op konkrete, praktiese resultate geplaas.

Die erns waarmee kerkhereniging benader word, het deurgaans geblyk. Die vraag is waarom die amptelike strukture van die kerk aanhoudend bly vasval in hul pogings om dit te verwesenlik. Sommige voel dat die prosesse nie prakties genoeg is nie. Ander verwys na vordering op grondvlak (gemeentes en ringe), terwyl die “strukture” en leierskappe in die groewe van hulle gunsteling griewe vassteek – en met blaam en self-verontskuldiging eie posisies verskans.

Soos wat gewoonlik gebeur, het die openhartige gesprek tussen mense, wat mekaar reeds goed leer ken en liefkry het, nuwe energie en ‘n groter vasberadenheid om te presteer geskep.

‘n Teken van hoop is die VGK se besluite oor die wyse waarop die Belydenis van Belhar tans in gesamentlike bedieninge moet funksioneer. Volgens die VGK se Algemene Sinode van 2005 is “full acceptance” van Belhar nodig,. Uit die konteks van die besluite was dit egter nie heeltemal so duidelik wat hierdie volle aanvaarding behels nie. Intussen het die VGK die begrip full acceptance uitgeklaar. In ‘n verklaring (sien volledige teks hieronder) waarin hulle uiteensit hoedat hierdie vereiste verstaan behoort te word. Dit kom daarop neer dat die aanvaarding van die belydenisgrondslag van die kerk iets is wat op algemene sinode-vlak besluit moet word – kerkrade, ringe en (streeks-) sinodes kan dit nie doen nie. Dié feit mag egter nie die prosesse op plaaslike vlak tot stilstand laat kom nie. Vir hierdie prosesse (strukture) sal die vereiste dus wees om dit in hulle dokumentasie te stel dat hulle amptelik die boodskap van Belhar.

Aangesien die NGK Algemene Sinode dit al by meer as een geleentheid gestel het dat die Belydenis van Belhar nie in stryd is met die boodskap van die Bybel nie (en ook nie in stryd is met die Belydenisskrifte van die Kerk nie), sien die NG lede van die UK van die Konvent geen probleem daarmee dat plaaslike strukture amptelik die boodskap van die Belydenis van Belhar kan onderskyf en in enige geskrewe ooreenkoms so kan aandui nie. Dit maak dit dus (van die VGKSA se kant af) moontlik vir plaaslike kerkstrukture om intussen met gesamentlike bedieninge voort te gaan, terwyl die kwessie van die aanvaarding van Belhar as ‘n vierde belydenisskrif nog nie op Algemene Sinodale vlak uitgeklaar is nie. Bo

VGK: Interpretation of General Synod decisions regarding Church Unity

Hierdie is die inhoud van Colin Goeiman se verklaring namens die VGK, gedateer 13 Februarie 2006:

The moderamen of the General Synod discussed the implications and interpretation of the recent decisions of General Synod regarding Church unity during a Planning Consultation which was held on 7-8 February in Cape Town. After being requested by the Cape Regional moderamen to interpret the meaning of the words "full acceptance of the Belhar Confession" in the decision that Synod took, the Moderamen of the General Synod decided to clarify the decision as follows:

That the expression "full acceptance of Belhar Confession" does not mean that a DRC congregation is required to adopt Belhar as a formal fourth confession, which can only be done by the General Synod of the DRC after a prescribed legal procedure.

What is meant here is that the Belhar Confession is an urgent and compelling message on unity, reconciliation and justice which formulates not only what God gives us but also what God demands of us in serving the coming of God's reign in Southern Africa.

The resolution of GS 2005 is interpreted to require that a joint ministry between DRC and URCSA bodies:

a) should draw up a written agreement containing the terms of the collaboration (see Agenda, pp. 531-533), in which the Belhar Confession is mentioned by name as supplying the guiding principles and ethos for the joint ministry.

b) should require the participating body (church council, presbytery, regional synod)

from the side of the DRC, to take one of the following steps:

* the DRC church council relevant church body officially adopts the message of Belhar Confession

* the DRC members or commission taking part in the joint committees or activities sign a document that they endorse the message of Belhar Confession

Yours in Christ,

Collin Goeiman (Scribe General Synod) Bo

Indringende vrae aan kerkleiding oor gebrek aan vordering met eenheid

Die Sinodale Kommissie vir Gemeentebediening (Wes-Kaap en VGK-Kaapland) het onlangs ‘n besondere konferensie gehou waarin gemeentes vertel het oor hul vordering na kerkhereniging. Werklik bemoedigende verhale oor groei in verhoudings, ten spyte van talle terugslae, het ontvou.

By die konferensie is gemeentes gevra wat hulle onder die aandag van die Konvent vir Eenheid wil bring. Daar is aan die groepe gevra om opmerkings te maak oor versoeke aan die Sinodes/konvent. Hier is ‘n samevatting van die groepsgesprekke:

1. Kerk-hereniging sonder ‘n gedeelde droom of visie sal baie moeilik tot stand kom. Het die Konvent ‘n droom of visie van wat en wie die nuwe kerk is? Ons kan nie vir lidmate sê waarheen ons op pad is nie, en dit maak hulle bang.

2. Kan die Sinode/konvent nie so dringend moontlik werk maak om die ringsgrense te sinkroniseer nie?

3. Wil die Sinodes/konvent die pad oopmaak vir gemeentes om deel te neem aan hereniging? Die Sinode/konvent maak dit nie altyd vir ons as gemeentes maklik nie. Ons sou graag wou he hulle moet die pad vir ons oop maak, maar dit is asof hulle dit net moeiliker maak. Indien lede van die konvent dan nog briewe in die Kerkbode skryf wat negatief oorkom oor eenheid (Dr Ben du Toit se brief) maak dit net nog moeiliker vir ons om grondvlak.

Een groep stel dit so: daar is die persepsie dat die leierskap nie die proses aanhelp nie, maar hulle besig hou met binnegevegte aan albei kante. Dit belemmer die proses on-eindig op grondvlak.

4. Oorweeg die hereniging van die streeksinodes

5. Verstaan die Sinode/konvent dat almal nie gelyktydig ewe entoesiasties is oor die proses nie. Kan julle ons help om die wat wil, te bemagtig om voort te gaan, anders gaan ons dit “skelm” sonder julle moet doen.

6. Ons het geleer dat verhoudings tussen predikante die proses maak of breek, ons weet nie of die konvent se mense net met agendas werk en of hulle moeite doen om mekaar se vriende te word nie? Indien wel het ons geen getuienis daarvan nie.

7. Is daar ‘n meganisme dat die besluite oor eenheid op die grond kan bring of is die sinode net met hulle eie dinge besig, terwyl ons die moeilike werk van eenheid self moet doen.

8. Ons soek meer praktiese inligting want ons doen die ideaal ons hou nie net vergaderings daaroor nie.

9. Maak die pad Kerkregtelik vir ons oop asb.

10. Kan daar nie ‘n taakspan kom om vasgeloopte prosesse weer te help los maak nie? Bo

Hoe dink die Oos-Kaap oor kerkhereniging?

Aan die einde van 2005 is daar in haas elke Oos-Kaapse gemeente of kerkraad gesprek gevoer oor die Algemene Sinode se kerkhereniging-besluite. Hier is ‘n beknopte opsomming van die proses en terugvoer daaroor.

Verbintenis

Die NG Kerk Oos Kaap het tydens ‘n Sinodevergadering in 2003 haar verbintenis aan die kerkherenigingsproses bevestig. Ons is daarvan oortuig dat die Woord van God ons lei en dat kerkhereniging deel is van ons roeping en getuienis tot lof van die Een Vader wie se kinders ons is, tot lof van die Een Gekruisigde en Opgestane Christus wat ons in sy Een Liggaam ingelyf het en tot lof van die Een Lewendmakende Gees wat ons saam in sy diens wil gebruik, tot seën in Afrika en die hele wêreld. Die noodsaak om gemeentes en lidmate op die pad van kerkhereniging in te lig en saam te neem, is uitgespreek.

Opdrag

Die Verklaring van die Algemene Sinode oor Kerkhereniging is in 2004 uitgereik en in Mei 2005 het die Sinodale Kommissie van Oos Kaapland kerkrade versoek om gesprek te voer oor dié verklaring. Dit is duidelik gekommunikeer dat dit nie ‘n stemming vir of teen kerkhereniging nie, maar oor die meriete van besluite handel. Tydens die Oos Kaapse Sinodevergadering in 2005 is die Verklaring van die Algemene Sinode oor Kerkhereniging in behandeling geneem en gepoog om tot konsensusbesluite oor punte 5, 6, 7, 8 en 15 te kom. Twee leraars per ring is aangewys om die gesprekke op gemeentevlak te fasiliteer. Die fasiliteerders is van ‘n stembrief voorsien waarop gemeentes kon stem en kommentaar kon lewer. By sommige gemeentes is kerkrade se mening getoets en ander het gemeentevergaderings gehou.

Terugvoer

Die gesprekke meestal sinvol en met goeie begeleiding gevoer. Enkele gemeentes het ringsfasiliteerders vertrou of toegelaat nie en sommige het die resultate van die meningspeiling teruggehou. Hierdie rondte gesprekke was ‘n belangrike skakel in die multi-dimensionele proses en behoort opgevolg te word. Die getuienis van gemeentes wat gevorder het op die pad van kerkhereniging is tot lof en eer aan God. Die gesprekke was ook ‘n geleentheid om kennis te neem hoe oningelig baie lidmate oor aspekte van kerkhereniging is, soos die Bybelse riglyne, sinodale besluite, die Belharbelydenis, ens. Met hartseer is kennis geneem van rol wat leraars en gemeenteleiers speel wat negatief staan teenoor kerkhereniging en opbouende kommunikasie onderdruk.

Belharbelydenis

Die oortuiging is, soos die verklaring dit stel, dat die verskille oor die Belharbelydenis meer te doen het met historiese, emosionele en simboliese faktore as met die wesenslike inhoud self. Verskeie lidmate het in voorbereiding van hierdie rondte gesprekke die belydenis vir die eerste keer gelees en tot groter waardering gekom.

Die punt oor die Belharbelydenis het die mees negatiewe terugvoer ontlok uit die vyf punte wat getoets is. ‘n Hele aantal gemeentes het ‘n 100% teenstem geregistreer. Soms was dit juis die teenstanders van die Belhar wat by die gesprekke opgedaag het en is ‘n verteenwoordigende stem nie weergegee nie. ‘n Beduidende aantal lidmate is “onseker” (lees “huiwerig en versigtig”) oor die positiewe rol wat die belydenis in kerkhereniging kan speel. Die gedagterigting van ‘n opsionele belydenisskrif, klink vir baie te willekeurig en onordelik.

Gemeentes wat na kerkhereniging streef, aanvaar die Belharbelydenis. ‘n Gemeente onderstreep dat skuldbelydenis voor ‘n belydenisskrif kom en versoek begeleiding oor die waarde en betekenis van Belhar. Enkeles is ten gunste van Belhar, maar vind die bewoording van die verklaring te akkommoderend om hulle daarmee te vereenselwig.

Model

Die presbiteriaal-sinodale kerkregeringstelsel word algemeen aanvaar en daar is wye aanvaarding vir die bewoording van die verklaring. Gemeentes wat ten gunste is van kerkhereniging versoek verbintenis tot die kerkregeringstelsel en waarsku dat selfstandigheid nie as dekmantel misbruik mag word nie. Vir gemeentes wat teen kerkhereniging gekant is, is die behoud van ‘n bekende kerkregeringstelsel ‘n skrale troos wat nie vertrou word nie.

Gemeentelike Reg

Oorhoofs word ‘n herhalende tendens hier, soos met die vorige punt oor model en die volgende punt oor ander kwessies, hier bespeur nl. oorwegende instemming en vermaning tot versigtigheid by gemeentes wat ten gunste en nie ten gunste nie van kerkhereniging staan. ‘n On-Bybelse ekklesiologie wat tot uitdrukking kom in ‘n ons-maak-met-ons-gemeente-wat-ons-wil-houding dreig hier.

Ander Kwessies

Hierdie kwessies is die sigbare uitdrukking van onsigbare dieptestrukture in die kerk. In die proses geniet kultuur prioriteit en moet praktiese aangeleentheid met groot omsigtigheid hanteer word. Daar bestaan ‘n geestelike volwassenheid om in onderhandeling te tree, terwyl ander al die genoemde kwessies as ononderhandelbaar beskou.

Sinodevorming

In vergelyking met die ander punte is die aantal lidmate wat onseker is, nie saam stem nie en glad nie saam stem nie hoër as wat verwag is. Dit weerspieël moontlik ‘n behoefte om op te kyk na ‘n Algemene Sinode wat konsensus bereik het oor ‘n rigtinggewende aangeleentheid soos kerkhereniging. Oorwegend is daar egter instemming dat sinodes wat daarvoor gereed is ongedwonge strukturele bande kan smee. Bo

Nuus oor die Luisterseisoen

Johan van Rooyen, ons sinodale verteenwoordiger op die Luisterspan, vertel:

Tydens onlangse sinodes het die NG kerk 'n roepingsverklaring en -verbintenis gemaak. Die Luisterseisoen wil ons help om hierdie belydenis te laat grondvat in gemeentes. Opwindende verhale word gehoor van gemeentes en ringe wat reeds eie inisiatief neem en luisterend die Here se aangesig opsoek. Sien gerus die jongste Kruisgewys en Kerkbodes! Die Taakspan-vergadering in Pretoria gaan hopelik die nodige momentum verskaf vir alle gemeentes om deel te word hiervan. Die Luisterseisoen is nie nog iets wat op ons tafels geplaas word om gedoen te word nie. Dit is eerder 'n ruimte wat onder ons programme en skedules wil inskuif en 'n houding by ons kweek wat in elke geval deel van ons kerk-wees behoort te wees.

Luister en haastig wees rym nie lekker met mekaar nie. Daarom doen ons 'n beroep op gemeentes om nie te vinnig te gryp na programme en materiaal nie, maar eerder 'n gesindheid van "wag op die Here en begin ook solank luister na mekaar" te begin kweek. Materiaal sal eersdaags beskikbaar wees, maar saam daarmee wil ons ook sekere houdings en gesindhede help verander en vaardighede ontwikkel. Anders word die materiaal net nog 'n "Bybelstudie-metode" wat ons deurloop en daarna soek ons weer iets anders. Die Luisterseisoen wil sekere waardes (ook as uitkomste) by ons vestig.

Die loodsgemeentes sal DV elkeen 10 lidmate en 'n leraar stuur na 'n sentrale plek - bv PE en Cradock - waar die luistersiklus inge-oefen en verfyn kan word. Drie gemeentes sal dit op 'n slag saam doen – m.a.w. 'n groep van so 35 maksimum. Verdere reelings sal mettertyd deurgegee word. Ons gaan die grootste deel van 'n Saterdag daarvoor nodig he. Alle gemeentes moet asb begroot vir die Seisoen - daar is pragtige plakate, baniere, lisensieskyfies, pette, T-hemde, gidse ens beskikbaar sodra die loodsgemeentes daarna gekyk en terugvoer gegee het!!!

By die Sinodale Werkswinkel gaan ons as predikante al 'n eerste rondte blootstelling kry - so moet dit asb nie mis nie! 'n Lys van boeke en artikels is ook reeds beskikbaar om ons as predikante te help.

Intussen: onthou, God praat! Leef Luisterryk!! Bo

CD met werklik bruikbare liedere vir gemeentesang

Die Algemene Sinode se projekspan vir musiek (genaamd FLAM) werk in opdrag van die Algemene Sinode, voortdurend daaraan om nuwe eietydse liedere vir gemeentesang te versamel en aan gemeentes beskikbaar te stel. Soos wat FLAM die liedere keur, die kopiereg uitgeklaar word en die bladmusiek gereed is, word dit op die FLAM webbladsy op die webwerf www.jeugfokus.org.za geplaas. (let wel: www.jeugfokus.co.za koppel ook aan hierdie webwerf) Gemeentes wat die breë CCLI lisensie besit, kan dié liedere dan van die webbladsy aflaai vir gebruik in hulle gemeentes.

Maranatha Platemaatskappy wat in vennootskap saam met FLAM werk, het sopas die eerste CD: FLAM - Volume 1 die lig laat sien. Dit bevat 20 van die FLAM liedere en dek 'n verskeidenheid van liturgiese momente van die erediens, oa liedere van lof en verwondering, toewyding, diens en getuienis, geloof en vertroue, Pinkster en epiklese liedere, skuldbelydenis en nagmaal. Hierdie liedere is so opgeneem dat gemeentes en kleingroepe gemaklik daarmee kan saamsing. Die CD is beskikbaar by alle Lux Verbi winkels en ook ander CD winkels en boekwinkels wat Christelike CD's verkoop. Dit kan ook telefonies bestel word by die volgende tolvrye nommer van Lux Verbi: 0860 231 231 of via internet aankope vanaf die webwerf www.christians.co.za Gemeentes en talentvolle lidmate kan gerus ook hul skeppings van nuwe, kontemporêre liedere na FLAM stuur by die volgende adres: Ds Jacques Louw, Posbus 3, HOOPSTAD 9479. Bo

Ope Brief Aan F*polisiekar

Die FreeslikeKar is in die nuus oor dit wat een van die lede op ‘n bewonderaar se beursie geskryf het. Hierdie brief het na aanleiding darvan op LitNet se webblad verskyn:

24 Februarie 2006

Beste F*polisiekar

Twee van julle CD’s is deel van my musiekversameling. Dis nie my gunstelingmusiek nie, maar so af en toe druk ek dit in die CD-speler van my bakkie en draai die volume tot luidsprekerbarstens toe oop. Want dis goeie revolusionêre Afrikaanse rock-musiek met suiwer Afrikaanse lirieke. Daarteen kan niemand stry nie. Julle laat Afrikaans briljant rock.

Dit was nog altyd die rede waarom ek na julle musiek bly luister het. Ek het ook gehoop om hierdeur ’n beter greep te kry op die wêreld van die jongmense in ons gemeente. En ek het stof tot nadenke uit julle musiek gekry.

Maar... sedert die ontstaan van julle groep was julle in ’n hele paar openbare insidente betrokke wat my die persepsie laat ontwikkel dat julle eerder daartoe bydra om stukkende jongmense verder te vernietig, as wat julle daarin slaag om ’n standvastige alternatief te bied.

Ek wil nie op ’n kleinlike manier die dinge uitlig nie. Maar ek wil graag alternatiewe voorstel wat ek graag by julle sal wil hoor en sien.

Daar is drie belangrike boodskappe wat ek by julle sou wou hoor :

Drankmisbruik is nie cool nie. Ek praat nie van die gebruik van drank nie. Niks fout met ’n lekker kuier nie. Ek sê altyd vir die kinders in ons gemeente dat daar ’n verskil is tussen lekker kuier en snotters raak. Om lekker te kuier is om respekvol drank te gebruik. Om snotters te raak is ’n gevaarlike en sotlike speletjie wat jou eie lewe en die lewe van ander in gevaar stel. Julle weet, soos om uit ’n bewegende voertuig te spring. Of van ’n verhoog af tussen ander mense in. Of om soos kinders wat ek ken, in ’n kliniek te beland omdat hulle afhanklik geraak het van alkohol of ander middels. Dit ontneem kinders van ’n vrolike jongmenslewe en dit ontneem ouers van ’n vrolike jongmens.

Vulgariteite is vlak en stupid. Hiermee vra ek nie van julle om op te hou vloek nie. Die taal wat julle besig is julle saak. Ek dink egter openbare taalgebruik behoort sekere grense te respekteer. Die meeste van ons swets soms meer as een maal in ons lewe. Maar mens se taalgebruik in die teenwoordigheid van ander mense is vir seker ’n aanduiding van die respek wat jy vir ander het. Dit is egter nie my grootste beswaar nie. Onder hierdie punt verwys ek meer na die feit dat julle by meer as een geleentheid op verhoog braak. Dis nie cool nie. Dis vulgêr. Of om oor iemand te urineer en te sê: Mag die Here jou seën. Dis nie cool nie, dis walglik.

Disrespek teenoor mense se geloofsoortuigings is onaanvaarbaar. Geen openbare groep het volgens my ’n bestaansreg as hulle nie hierdie beginsel onderskryf nie. Ek bedoel nie dat julle skielik weer tot bekering moet kom of dat julle nie julle ongeduld met godsdiens mag uitspreek nie. Maar mense se diepste oortuigings mag nooit vertrap word op so ’n manier soos wat julle dit onlangs gedoen het nie. Mense se diepste oortuigings behoort altyd met sorg hanteer te word, maak nie saak hoeveel jy van hulle verskil nie.

Die drie bogenoemde punte is die goed wat die meeste invloed het op die jongmense met wie ek te doen het. Ja ek weet: Dis waarskynlik tot ’n mate onbillik om dit op julle rekening te plaas, maar julle dra die boodskap deur die openbare beeld wat julle handhaaf. Daarom kan ek julle nie langer ondersteun nie, maak nie saak hoe goed julle musiek is nie.

Die verdwynende familiekar.

Ds Izak du Plessis Bo

Da Vinci Code

Uit die onlangse Bybelmedia Monitor:

Tom Hanks se nuwe fliek oor hierdie boek waarvan reeds 30 miljoen eksemplare verkoop is, is tegelykertyd 'n aanval op en 'n geleentheid vir Christene. Ons moet seker maak dat ons die storielyn van die boek en die film verstaan en weet hoe om dit te gebruik om die ware boodskap van die evangelie met iemand te deel. "Facing the Challenge" help ons daarmee op hulle webwerf: - http://www.facingthechallenge.org/ Bo

Lewensverryking

Tobie van Schoor skryf: Lewensverryking seminare is ‘n bewese kanaal vir geestelike groei, herstel van verhoudings en om die vrede van God in mens se verhoudings te ervaar.Aparte seminare word aangebied vir egpare, enkelpersone en tieners. Onderwerpe wat behandel word, is as volg: My skepper; my roeping; geloofsekerheid, vergifnis, kommunikasie, konflikhantering, huweliksmaats vorm saam ‘n span; die wese van die vrou; die uniekheid van die man; fisiese intimiteit; vriendskap; seksualiteit; gemoedsgenesing; kry ‘n droom by God en ‘n toekoms met ‘n verwagting.

Die seminare word van 5 tot 9 April op Uitenhage aangebied deur Sors en Lida Geldenhuys en Pieter Badenhorst.

Vir meer inligting: skakel ds Tobie van Schoor (041 992-1702), Lewensverryking seminare (021 546-8479) of besoek die tuisblad (www.lewensverryking.co.za). Bo

Standplaasverwisseling:

Iewers in die mooi groen van Kwazulu Natal is daar 'n predikant wat graag verneem of iemand oorweeg om standplaas te wil ruil. Kontak die KZN kontakpersoon vir standplaasverwisseling, Ferdinand van Niekerk (082-897-2515) vir verdere inligting. Bo

Neem die Lig na die nasies

ProChristo Global Mission (PGM) is ‘n internasionale, multi-denominasionele evangeliese Sendingorganisasie. Ons missie is om die Lig na die nasies te neem. Ons visie is om, deur diens aan die Kerk, selfdupliserende, selfonderhoudende inheemse kerke te plant tussen dié etnies-linguistiese groepe van die wêreld wat die minste bereik word met die evangelie.

Daar is tans meer as 800 ongeteikende etniese groepe in die wêreld. Teen die huidige tempo sal dit meer as 2000 jaar neem voor hulle die Evangelie van Jesus Christus gehoor het.

Deel van ons strategie om betrokkenheid by die werk te bewerkstellig, is om kort-termyn uitreike na die areas te neem waar werk reeds begin het. Die volgende uitreike word vir 2006 beplan:

Zambië	24 Jun – 8 Jul	Bou spanne
Turkye	22 – 30 September	Gebedsreis
Noord Afrika	10 – 24 November	Gebedsreis

U is baie welkom om ons te kontak indien u op een van die spesifieke uitreike wil gaan. U kan ook gerus ons webblad besoek as u enige verdere inligting oor ons organisasie wil hê: www.prochristo.givengain.org Bo

“Your honour, she also stole...”

An 80 year old woman was arrested for shop lifting.
When she went before the judge he asked her, "What did you steal?"
She replied: "A can of peaches".
The judge asked her why she had stolen them and she replied that she was hungry.
The judge then asked her how many peaches were in the can.
She replied "6".
The judge then said, "I will give you 6 days in jail."
Before the judge could actually pronounce the punishment,
the woman's husband spoke up and asked the judge
if he could say something.
The Judge said, "What is it?"
The husband said "She also stole a can of peas".

Groete tot ons weer gesels,

Danie Mouton