NG Kerk in Oos-Kaapland

Vandeesweek vind die Spesiale Sinode van die Oos-Kaap plaas. Ons is vol vertroue dat berigte van die Here se leiding, ‘n vars visie en hernieude roepingsbewustheid teen die einde van die week soos ‘n aangename geur deur die Oos-Kaap sal versprei. Ons hoop die sinode sal in die teken van openhartige gesprek staan – oor sake waarin ons saamstem én verskil, en dat dit ons sal help om die evangelie vaardig as teken van hoop in ons konteks te hanteer.

“Moenie so hard op julleself wees nie...”

“Julle is geweldig hard op julleself”. Aan die woord is prof Nancy Ammermann, bekende godsdienssosioloog van die VSA, vandeesweek op ‘n eendagkonferensie te Stellenbosch. Gevra wat sy van die kerk in Suid-Afrika geleer het, verduidelik sy dat die selfkritiek wat sy by die NG Kerk sien besonder intens is. Haar raad: “Moenie so hard op julleself wees nie...”

Die gehoor is tjoepstil terwyl Ammermann praat. Dalk probeer ons almal dink wanneer laas iemand iets goeds oor die kerk gesê het? Wanneer iemand laas tevrede was met ‘n byeenkoms, sitting of konferensie van die NG Kerk?

Die meeste gesprekke en konferensies in ons kerk gaan uit van die veronderstelling dat daar groot fout is, dat die kerk dit nie maak nie, dat ons min het om te bied. Op hierdie trant sal ons net meer en meer fout kan vind.

‘n Bietjie waardering vir onsself sal ‘n wêreld se verskil maak. Dink aan ons erns met Woord en belydenis; goeie teologiese vorming; asook die broodnodige aanpassings oor die laaste jare in styl van kommunikasie en toepaslikheid van die prediking. Dink aan die deelnemende styl van besluitneming wat in ons kerk gevestig geraak het. Die kreatiewe maniere waarop gemeentes met hul kontekste omgaan eerder as om klone van mekaar te wees.

By die konferensie het almal dadelik geweet Ammermann is reg: ons is geweldig hard op onsself. En dit misken God se genade en betrokkenheid in ons midde. Bo

Openbare debat oor NG Kerk ‘n wonderlike geleentheid

Die NG Kerk bly in die nuus – al is die nuus nie altyd ewe positief nie. Die gesprek verloop op verskillende vlakke: getrouheid aan die belydenisgrondslag van die kerk, leersuiwerheid by teologiese dosente, bewerings van verdagmakery in die kerk, aantygings dat die verdeeldheid onder kerklui by die Predikantekonferensie toegesmeer is, dr Sunette Pienaar se bedanking uit ‘n manlik-gedomineerde kerk – mens kan die lys nog veel langer maak.

Die eens magtige NG Kerk wat soveel duidelikheid gehad het oor haar roeping, met soveel gesag kon praat, en die ore van soveel politici gehad het, word nou geforseer om nederigheid aan te leer en introspeksie te doen. Die kerk is in ‘n woestyntyd – soos Israel van ouds – waar daar dikwels onenigheid is, gemurmureer word, die verlede geïdealiseer word en tweespalt oor die pad vorentoe bestaan. Dis swaar as mens – by wyse van spreke - opgelei is om stene te maak, maar jou nou in die woestyn bevind waar daar geen behoefte aan jou vaardighede bestaan nie. Jy word gedwing om nomadiese vaardighede aan te leer.

Wat ons figuurlik in die woestyn laat beland het, is welbekend: die groot oorgang in Suid-Afrika rondom 1994, die geweldige skuiwe in denkraamwerke in die Westerse wêreld, die besef dat ons in die verlede te veel van ‘n kultuurkerk en te min van ‘n belydeniskerk was – om die belangrikstes te noem.

Woestyntye werk volgens woestyntyd-reëls. Dit is nou tyd om baie goed te luister – na God, na mekaar, na ons Gereformeerde tradisie, na ons konteks, na die mense van ons tyd wat hulle nie eintlik met ons kan assossieer nie, na buitestanders en na die binnekring. Dis ‘n tyd om ernstig aan verhoudinge te bou, eerder as aan strukture. Dis ‘n tyd om te vra eerder as om te sê.

Daar moet in ‘n tyd soos hierdie ‘n openbare gesprek wees oor die taak en rol van die kerk. Ons kerk vaar nie goed in hierdie debat nie. Ons kom telkens tweede. Daar is baie mense wat hulle mes in het vir die kerk. Onder hulle tel ‘n koerant soos Die Burger. En ons bly op die agtervoet, altyd aan die reageer op ander se beskuldigings.

Die openbare debat is ‘n wonderlike geleentheid om nederigheid, berou oor foute van die verlede, ‘n egte strewe om te verander, en ‘n lewenswandel in ooreenstemming met die evangelie te demonstreer. Dis ‘n geleentheid vir kerkleiers om te toon dat hulle kritiek ter harte neem, geduldig kan bly, en gemaklik is met die onsekerheid wat oorgangstye meebring.

Ons moenie te besorg wees om ‘n beeld van absolute eenheid, sukses en gespierde koersvastheid te projekteer nie. Ons kan maar sê dat ons in ‘n ernstige herdefiniëring van ons identiteit gewikkel is waarin ons wil verseker dat ons aan God en sy Woord – en aan mekaar - bly vashou. Maar waarin die uitkoms van die proses nog nie duidelik is nie... Bo

Om te Luister en te Leer

Lizeth Taljaard van Colesberg stuur hierdie insiggewende bydrae oor luister en leer:

Ons het as jong onderwyservriendinne besluit om `n week in die Kaap te gaan vakansie hou. Ons het ook onderneem om saam daagliks Bybelstudie te doen. Die eerste aand, toe ons moet besluit watter Bybelboek ons gaan behandel, begin sy onverwags uitvaar teen die NG Kerk – en ek verdedig.

Sy was `n jong Christen – gedoop in die NG Kerk met ouers wat op daardie stadium kerklos was. Sy het van denominasie tot denominsasie besoek afgelê - soekende na geestelike voedsel en `n anker.

Die Bybel het op my skoot oopgelê en toe ek so tussen ons redenasie deur afkyk, staan Jak. 1: 19 uit: “....elke mens moet maar te gewillig wees om te luister, nie te gou praat nie en nie te gou kwaad word nie.”

Ons het uitgebars van die lag en besluit dat Jakobus die onderwerp van bespreking vir die week sou wees. “Om te luister” was `n vaardigheid wat vir my persoonlik jare geneem het om werklik te verstaan en aan te leer. Ek wil dan so graag gehoor word – ander van my standpunt oortuig! “Om te luister” vra om tyd op te offer, jou persoonlike vooroordele en opvattings te kruisig, om jouself in iemand anders se skoene te kan plaas en die lewe vanuit sy ervaringswêreld te kan beleef.

Ek voel deesdae toenemend gedring om te “luister” sodat ek kan verstaan.

Ek luister as `n kunstenaarsvriendin my vertel hoekom sy uit die NG Kerk is. Sy wou so graag die Here dien, maar vir haar met haar gawes en persoonlikheid was daar in die gemeentes waar sy gewoon het, net nie `n geleentheid nie – al het sy aangebied en probeer.

Ek luister na `n Indiër enkelmamma wat eers a.g.v. die verwekking van `n buite- egtelike kind, en dan a.g.v. haar bekering tot die Christendom uit haar vooraanstaande Moslemfamilie in P.E. verban is. Uit haar karige salaris probeer sy vir haar kind die beste opvoeding gee. Sy staan `n kans om haar werk by die viswinkel op die hawe te verloor. Tog is haar grootste begeerte om as Sondagskoolonderwyser gekeur te word en toegelaat te word om op die Moslem-uitreike te gaan. (Eks-Moslems word baie streng hiervoor gekeur) .

Ek luister as `n gas my vertel dat “`n mens die stories moet doodleef.” Hy was in sy gemeente op die rooitapyt omdat hy “drukkies” vir sy gemeentelede gegee het. Nou deel almal vir mekaar “drukkies” uit.

Ek luister na `n vriendin wat haar vir `n lang tydperk feitlik van die kerk en ander byeenkomste onttrek het. Sy word daaroor veroordeel – want hoe kan mens die byeenkomste van die gelowiges versuim? Ek sien egter in haar lewe hoe sy daagliks aan die voete van Jesus sit en SY wil op haar afsmeek. Hoe die Heilige Gees self vir haar oortuig van die areas in haar lewe waaraan sy moet werk. Haar geskiedenis is een van verwonding op verwonding. Moeilike kinderjare, `n gebroke huwelik, leringe van kerke en goedbedoelde Christene het haar verwar. Ek sien hoe sy in die teenwoordigheid van die Here emosionele genesing ontvang en met rasse skrede groei in heiligmaking. God is besig om haar in isolasie voor te berei vir die taak wat Hy vir haar in plek het. Onwillekeurig dink ek aan Job 42: 4-5.

Ek luister na die swart christen vroueleier wat nie opgedaag het om haar deel vir Transfromasie Afrika te kom lewer nie. Sy is verpletter want haar onderwyserseun het die “posie’ in hulle agterplaas in `n oomblik van bedwelming en jaloesie op sy halfbroer wat nou daar gebly het, kom afbrand. Hy het die “posie” self gebou in die tyd toe hulle hul oor hom ontferm het toe hy werkloos was. Sy voel sy kan nie die mense in die oë kyk nie. Haar versugting is dat die dwelmhandelaars (wat al weer vry rondloop nadat hulle gevang is) goed gestraf moet word en die drankplekke moet toemaak.

Ek luister na my twee bruin intersessievriendinne as hulle op `n dag hulle seerkrydinge van apartheidsjare met vrymoedigheid met my deel en almal vrykom van opgekropte emosies en ons vooroordele teenoor ander groepe.

Ek lees Dr. Willem Nicol se boeke en leer hoe om kwaliteittyd af te staan om te “luister” na wat God deur Sy Woord vir my persoonlik wil sê en die Heilige Gees begin `n transformasieproses in my eie lewe.

Dan word ek grond toe gebring as my eie kinders vir my sê: “Mamma, jy luister nie..!”

Ek het nog baie om te leer. Bo

Leading Diversity: An Invitation to Leaders Everywhere

Ek meen julle sal hierdie artikel deur Keith Oats geniet…

Understanding and leading diversity is complex and demanding territory for leaders everywhere. It also is territory, which in a global economy, is simply unavoidable. In the face of relentless diversity care needs to be taken that leaders avoid the temptation of looking for an easy or simplistic formula. An 'ABC' to leveraging diversity where all you have to do is 'add water' and in an instant you have the solution!

Here is what I am learning about diversity and hopefully these ongoing lessons will provide you with some of the signposts that will assist you in your own unique yet shared journey.

Dealing with diversity is not optional.
There is perhaps no better place than South Africa to help us understand this reality. Though to think that as South Africans we have the corner on this market would be an illusion smeared with ignorance. The Asia Pacific region, to name but one, is a cauldron of diversity. This has become increasing apparent to me as we in TomorrowToday.biz have done work with the East-West Center located in Honolulu. The programme in which we have worked brings leaders from throughout the Asia Pacific region together and amongst the approximately 50 participants, there can be as many as 30 countries represented. Ever tried to facilitate a workshop on self-awareness where you have some Bhutanese monks as participants! Needless to say it is a challenge and is an environment where the learning is mutual.

Squaring up to the challenges posed by diversity is unavoidable for leaders. Accepting this reality is perhaps the first step in the journey to understanding and leading diversity.

Diversity will challenge your own lenses through which you view the world
We all have lenses through which we make sense of the world around us. For the most part these lenses remain hidden from our own view and the quest for emotional intelligence is in part developing an awareness of the lenses through which we view the world. Understanding how 'who I am' impacts on my view of 'reality' is a life-time pursuit. It requires the imprinting and mastery of both reflective habits and practical skills in order to leverage personal growth from an awareness of my own unique lenses. There are multiple 'lenses' including those of race, gender, age and experience that come into play. Having some of these lenses challenged can be uncomfortable if not painful but is an essential bridge to authentic self-development. The frightening thing is how deeply embedded some of our lenses are and bringing them to the surface can take time (process), honesty (information / feedback) and a willingness to be vulnerable. In the content driven world in which we live, giving time to process and outcomes often takes intentional effort and activity. Savvy leaders understand this and they pay more attention to process and outcomes than they do to content. Unfortunately this lesson is one that remains obscured in the blind spot of many Business Schools and leadership formation programmes I have encountered. Ironically such institutions are in desperate need to have their own lenses challenges in this regard. This will become an increasing challenge to institutions which focus primarily on an academic, content driven agenda and curriculum. Paradoxically the worldwide focus on leadership development has never been greater and yet we have a dearth of genuine leadership in so many of the corporates worldwide.

Diversity is the yellow brink road to innovation.
The old (Boomer) approach to innovation found expression in coherent teams that were well aligned. Being on the same page sums up this approach and the thinking was that as we then work together we can focus on being innovative and think out the box. The reality is that this no longer works. The ability to innovate, truly innovate, is dependant on the ability to harness and leverage diversity. This makes for interesting 'team dynamics' and requires no small amount of dexterity within both the corporate culture and environment. It is also something that requires leadership as in many instances the gravitational pull is towards homogeneous safety and comfort. A willingness to embrace diversity will inevitably lead to new ways to see and do things. If it doesn't, then the chances are that it was not a 'willingness to embrace' that was the primary driver, but rather a desire to dominate, that led the diversity process. There are times when the domination driver does a good job at masquerading as a desire to embrace diversity. Somehow the outcomes will always reveal the authenticity of the process and one of the outcomes will inevitably be that of innovation.

Understanding diversity is to tell our story
We all frame our reality through stories. Stories will become a dominant theme within leadership and corporate life in the unfolding Connection economy. Dealing with diversity in an intellectual, conceptual way can lead to much talk but little conversation. Talk that doesn't build relationship serves little purpose. The best way to begin to understand diversity is through the willingness to both share and listen to our individual and collective stories. This is too big a theme to unpack in the context of this article but the need for leaders to understand the power of stories and engage with this new territory is compelling. Sharing our story with attentive listeners is a powerful way to begin to understand our own lenses and nurtures an understanding an appreciation for the things that bind as well as the things that keep us apart. I remember someone recalling the story of a conversation she had had with a good friend. The friend had said to her (intending it as a complement) "when I see you I don't see colour" (obviously this was a cross-cultural friendship). The Storyteller had then replied, "...well then you don't see me". The first step to understanding diversity is the recognition that we are different. Telling our story paradoxically highlights this important stepping stone as it does the extent to which we share our 'sameness'. Stories are the means by which we find our way in the maze that is diversity. Leaders will need to become Storytellers and 'Wayfinders' in the Connection economy, an economy where the new navigation skills and instruments will need to be discovered.

Kindergarten offers lessons in diversity
Leaders need to be learners. Where is it that leaders can learn about diversity? Certainly one option is the kindergarten. Young children often are immune to the things that we as adults use to categorize, label, divide and 'put in a box'. Of course, sadly so, they learn these categories soon enough. However, for a time at least they are not prone to stereotypical judgments and remain disarmingly open to those around them. In Everything I know about leadership I learnt from the kids (Penguin) I explore the magical world of kids and all that we can learn from them when it come to leadership. I won't repeat some of those lessons here (buy the book!) other than to say that we need to explore fresh ways for those in leadership to understand diversity. The theoretical and conceptual models on the subject have a place but so too does learning what it is all about from unlikely sources whatever those might be. When it comes to diversity we need to be 'educated' and as Skinner has said, "education is what survives when what has been learnt has been forgotten". Unlearning needs to precede learning and leaders need to place themselves squarely in the path of experiences from which they will receive an education. Knowing in advance what these are is not always possible and a willingness to try new things, explore and embark on open ended paths is what it will take. Scared? You should be! I know I often am.

According to Stanford psychologist Claude Steele there are several factors that can leverage diversity. These include optimistic leaders, genuine challenge, an emphasis on learning, affirming the sense of belonging and an appreciation for different values and perspectives. Clearly there is much for leaders everywhere to think about and work on. What is clear is that the world we once knew, a world where the impact of diversity was minimal, is no more. This is not a new message but leaders need to adapt to this changed reality. No longer does the old dance work, a new dance is required. Diversity offers some wonderful opportunities to those individuals and companies intent on growth. Diversity is not limited to a north-south axis but needs to incorporate an east-west perspective. It is not only external, 'an out there' type of focus but needs to incorporate an internal, an 'in here' element. It is the interplay between 'them' and 'us' whoever them and us may be. It is an open ended invitation...an exploration to which leaders everywhere are invited. It is an invitation leaders dare not ignore: "I'm too busy" simply isn't good enough.

May the education continue...

(Bron: www.tomorrowtoday.biz) Bo

‘n Briefie uit Zimbabwe

Veneto Keyter bring die volgende briefie onder ons aandag. Hy ken die briefskrywer persoonlik:

Dear friends,
Thank you that I can submit the following information to you as a prayer-request and trust that you will stand with us before the Lord. It is our only hope as we really are at that place were only God can intervene for this nation of ZIMBABWE.

When you and the outreach-team from SA passed through our country on the way back from Malawi, you would have noticed the desperation on the faces of people. The fuel has now doubled in price to Z$10 000.00 (R6-70) per liter, although it is not available at any garage. Here in K****, small quantities is sometimes available on the "black market" at a price of Z$90 000.00 (R60) per liter!

The bus fares and the basic food prices has doubled, but the biggest problem is that it is simply not available. In most towns, there is often no sugar, maize, oil or even bread. Yesterday I bought "black market"-sugar for Z$220 000.00 for a pack of 20kg yet the official price is Z$120 000.00.

I had saved 10 liters of petrol which I have used to go to the two training centers for classes earlier this week but now have nothing left and I do not know how it is going to be this coming week. I was due to go to M**** for classes today but have no fuel for my motorbike and there are no buses or any other public means of transport to be found. Pray for me that some how fuel could be found so that the Lord's work can continue. This is another blow to the progress of the work again.

As you know it is now winter, but thousands of our people are homeless due to the government's recent "clean-up" operations which saw their homes being destroyed as they did not meet the governments new building requirements. Even some churches and church-buildings have been bulldozed as part of the same process. Although no food is available in the shops, people's vegetable-gardens have been destroyed because it is not "neat"! In town, people are standing around with empty and stunned expressions on their faces, not knowing what to do or where to go. All the stalls have been destroyed and they have no means of making any money for their families to survive.

There are other things happening of which I cannot write, things so terrible we cannot believe it is happening here in this country in this time. Please pray for us to have courage and for God to protect the people of Zimbabwe against these things.

You know that over the last couple of years we have been struggling, but things has never been as bad as this. Life in our country is becoming unbearable for many and thousands are suffering very badly. So truly we need to continue praying for this nation and ask others to intervene with us before the Lord. We need God to help Zimbabwe!

Yours in Christ. Bo

Adelaide-Gemeente reik uit na die Transkei

Adelaide-gemeente vertel dankbaar van hul werk in die Transkei in hierdie bydrae:

Die NG Gemeente Adelaide is sedert 2001 betrokke by korttermynuitreke na die VGK gemeente te Lusikisiki. Die gemeente word bedien deur Ds. Rikus Fouche en sy vrou Truda wie se bediening strek oor twee gemeentes en 11 buiteposte.

Aanvanklik het Adelaide gemeeente se uitreikspanne die Bambisana gemeente besoek maar sedert 2003 is die span werksaam te Nyati, ‘n buitepos ongeveer 11 km vanaf Bambisana. Uitreike daarheen vind gedurende die Julie vakansies plaas en strek gewoonlik oor elf tot twaalf dae. Spanne was nog altyd multikultureel en bestaan gewoonlik uit 8 tot 14 lede. Xhosa sprekende tolke word plaaslik gewerf en word ook aangewend vir plaaslike Evangelisasie in die woonbuurte en distrik.

Die eerste uitreike was meer ondersoekend van aard en was toegespits op tegniese hulp aan die gemeentes asook bande bou met die lidmate. Die Here het wonderlik gelei en die werk in die Transkei het gou as leerskool vir die voortsetting van die werkgroep se plaaslike werk ontwikkel. Ons werkgroep was altyd oorweldig deur die vriendelike ontvangs daar, maar ook altyd getref deur die soeke van jonk en oud, na meer kennis van Hom wie ons verkondig.

Sedert 2002 was die Getuienisaksie werkgroep plaaslik betrokke by die Jesusfilmprojek saam met Mnr. Rufus Luttig en in 2003 was hy saam op die uitreik. In begin 2004 het die Kerkraad goedkeuring verleen dat die werkgroep die nodige toerusting kon aankoop om onafhanklik die filmprojek vir evangelisasiewerk te behartig. Die werkgroep maak altyd kontak met kerkleiers in gebiede waar gewerk word sodat dié leiers verantwoordelikheid kan aanvaar vir bekeerlinge gedurende en na die filmprojek.

In 2004 was ‘n verskeidenheid films met ‘n Christelike inslag in die Nyati en Bambisana omgewings gewys. Daar was elke dag ‘n groep lidmate van verskeie kerkgenootskappe by Bybelstudie betrokke, Christelike lektuur en Bybels was versprei. Daar was deur ons skolier spanlede gefokus op jeugbediening, ook is goeie kontak gemaak met kerkleiers . Deur kontak met ‘n stamhoof was ons genooi om die film in die opelug by die “Groot Plek “ te wys. So baie bande wat voorheen gebou was is weer versterk en die mense het ons begin vertrou en meer kerkgenootskappe het skaam-skaam begin kontak maak. Ons het maar net weer besef dat ons slegs instrumente in Sy hande is- dat ons kan grond voorberei, saai, natgooi- maar dat dit Hy is wat laat groei!

Na die 2004 uitreik was daar hard gewerk om die plaaslike woonbuurte se kerkleiers te betrek by ‘n beoogde “Tentveldtog”. Na vele vergaderings en baie privaat gesprekke het van die kleurling kerkleiers besluit om deel te wees van die veldtog maar daar kon nie eenstemmigheid van die swart kerkleiers gekry word nie, alhoewel hulle beloof het dat ons weer in 2005 moet praat. Die veldtog in die bruin woonbuurt was ‘n groot sukses. Al die betrokke kerke het groei getoon as gevolg van bekeerlinge, vriendskapbande is gesmee en die gesprek is reeds weer aan die gang vir ‘n 2005 veldtog

Werk op plase word ook voortdurend gedoen en Bybelverspreiding en vestiging van Bybelstudiegroepe is prioriteite.

Die uitreikspan is pas terug van die 2005 uitreik en kan net die Here loof vir Sy voorsiening ! Ses weke voor die uitreik was dit afgestel weens siekte van spanlede, geen tolke, te min vervoer, slegs een skolier betrokke en vele ander probleme. Die Here het egter voorsien dat ons wel kon gaan, dat daar selfs tyd beskikbaar was vir behoorlike spanopleiding en spanbou vooraf en dat wonderwerke gedurende die uitreik sou plaasvind. Loof Hom !

Die 2005 program was min of meer dieselfde as in 2004 maar meer klem was gelê op kontak met plaaslike kerk- en gemeenskapleiers. As voorbeeld: drinkwater word vanaf fonteine na huise gedra, tradisioneel deur die vrouens en meisies. Wasgoed word by dieselfde fontein gewas en alle diere, ganse, perde, donkies,beeste varke ens gebruik dieselfde bron. Almal sukkel met maagprobleme en niemand het kennis om daaraan aandag te gee nie. Ons span het binne twee dae ‘n sandfilter by die stamhoof se huis gebou, mense opgelei hoe om dit doeltreffend te bestuur en ook gewys hoe om met Jik die water te suiwer. Daar was groot belangstelling in die resultaat. Hopelik sal die manne nou die projek, wat teen lae koste doeltreffend kan werk, verder implementeer.

Ons span het op Saterdag 9 Julie die tent begin afbreek om Maandag 11 Julie te kan vertrek. Saterdagmiddag begin daar kerkleiers opdaag van verskeie kerkgenootskappe wat wil kom dankie sê en hulself bereid verklaar om in die toekoms ten volle saam te werk! Sondagmiddag was dit weer so !

Ons versprei elke jaar 60 + Bybels in die Transkei, vanjaar sou selfs 200 Bybels te min gewees het! Daar is ‘n honger na die Woord wat mens net laat besef dat daar ‘n groot taak wag op elke Christen wat hom- of haarself geroepe voel om daar te gaan werk. Die oes is groot maar die arbeiders min !

Laastens kan net genoem word dat die Here gelei het dat jagters wie gereeld vanaf die VSA in die Adelaide omgewing kom jag, nou ook by die werk van Ds. Rikus hulle betrokke begin raak het. Deur hulle bemiddeling is daar gesprekke gevoer met ‘n plaaslike interkerklike Bybelskool “Bible Zone” om groepe vanaf die Transkei plaaslik op te lei in Evangelisasiewerk en dissipelskap. Ook is daar reeds gesprekke gevoer met ProChristo Global Missions om hul betrokkendheid te verkry.

Ander gemeentes wat belangstel om in te skakel of verdere besonderhede wil kry kan Izak Kleyn skakel (Huis 046 6840202, Sel 072 101 6911) of ds Paul Odendaal kontak by odendaaladelaide@telkomsa.net. Bo

Kantoor van Alg Sinode van NG Kerk verhuis

Neem asseblief kennis dat die kantoor van die Algemene Sinode in Pretoria op Maandag 25 en Dinsdag 26 Julie trek na die Klipkerkgebou op die hoek van Duncan- en Pretoriusstraat in Hatfield.

Die nuwe adres en tel vanaf 1 Augustus 2005 is soos volg:

Posadres: Posbus 13528, Hatfield, 0028

Straatadres: Pretoriusstraat 1200, Hatfield

Tel: (012) 342-0092; Faks: (012) 342-0380

Die e-posadresse bly dieselfde. Bo

DAGBOEK

Verantwoordelike Vernuwing : Konferensie in PE : 18, 19 Augustus 2005

`N SEISOEN VAN LUISTER

GEMEENTES WAT NA GOD SE STEM SOEK EN LUISTER

In opvolg op Bloemfontein .... `n Konferensie vir gemeenteleiers

.... bedieningsleiers, kerkraadslede, predikante, belangstellendes

... om die Seisoen van Luister te ondersteun

... en praktiese bedieningshulp te gee

Die konferensies vind op die volgende datums plaas:

NG Gemeente Stellenberg 16, 17 Augustus 2005

NG Gemeente PE Hoogland 18, 19 Augustus 2005

NG Gemeente Moreletapark 22, 23 Augustus 2005

Die program sluit in twee dae van gesamentlike aanbidding en inleidende sprekers (soggens) met `n wye verskeidenheid van werkswinkels om van te kies (middae)

Volledige program beskikbaar in die Kerkbode van 8 Julie of by

www.sun.ac.za/buvton

Van die temas:

* Kan die Heilige Gees vrylik werk in `n gereformeerde gemeente?

* Hoe luister ons?

* Om God se stem weer te hoor in die land waarin ons woon.

* Hoe lyk `n gemeente waarbinne mense nader aan God beweeg en `n nuwe toewyding maak?

* Die rol van leierskap en verdiepte geestelike leierskap

Daar word ook ‘n wye verskeidenheid werkswinkels aangebied wat lidmate met vaardighede bemagtig vir die praktiese gemeentebediening. Meer inligting beskikbaar by Danie mouton – danie@pehoogland.co.za Bo

Werkswinkels in Lof en Aanbidding – Louis Brittz

Louis Brittz bied in Augustus twee konferensie on Lof en Aanbidding in die Oos-Kaap aan. Almal het dus die geleentheid om dit by te woon.

Op 12-13 Augustus vind ‘n konferensie by PE-Hoogland gemeente plaas, en op 16-18 Augustus by Somerset-Oos.

Aandag word aan die volgende gegee:

* Agtergrond en beginsels van lof en aanbidding

* Die rol van lof en aanbidding

* Die rol, funksie en fokus van die sangleidingspan

* Faktore wat beïnvloed hoe mense op lofprysing reageer

* Hoe om die gemeente optimaal te betrek

* Hoe om musiek spesifiek vir lof en aanbidding te verwerk

* Hoe om liedere uit die Liedboek met snaar- en ander ligte musiekinstrumente te benader sodat dit goed klink en lekker sing.

In kort: Alles wat nodig is om die sang in die kerk ‘n belewenis te maak!

Meer inligting kan verkry word by Eugene Malan (PE – eugene@pehoogland.co.za) of Tersia Botha (Somerset-Oos - ngkso@lantic.net). Bo

Konferensie oor Kerkeenheid op Gemeentevlak: 27 Augustus 2005

Die VGK Bloemendal en twee NG Gemeentes, Somerstrand en PE-Heideveld, bied op Saterdag, 27 Augustus, ‘n oggendkonferensie aan oor kerkeenheid op gemeentevlak. Gemeentes word uitgenooi om kerkraadslede of lidmate hierheen af te vaardig. Die organiseerders skryf as volg:

Die gemeentes van Somerstrand en Bloemendal skakel al op gereeld grondslag vanaf die laat jare 80. Mettertyd het Heideveld deel geword van ons groep op grond van die indeling wat op ’n stadium by die gesamentlike ringsitting van die destydse familie van NG Kerke in PE gemaak is. Al drie die gemeentes ervaar die skakeling baie positief en verrykend, maar het ook die begeerte dat dit nog steeds moet uitbrei. Nie net onder ons eie gemeentes se lidmate nie, maar ook wyer in die stad.

By die geleentheid word dan juis gesels oor maniere van skakeling op grondvlak wat die eenheidsproses tussen die kerke kan dien en verryk. Ons hoop ook dat die konferensie instrumenteel kan wees om ander skakelkommissies (soortgelyk aan die wat ons het) in die familie van NG Kerke in PE tot gevolg sal hê.

Die besonderhede van die konferensie is as volg:

Datum: Saterdag 27 Augustus.

Tyd: 09:00 tot 12:00.

Sprekers: Ds Lucas Plaatjie van die VGK.

Ds Danie Mouton van die NGK.

Die gedagte is dat die twee sprekers vir ons die onderwerp inlei en dan vir ons ’n aantal vrae formuleer om in kleingroepe deur te werk. Ons sal dan na praktiese maniere van samewerking in die kleingroepe kyk en daarna weer terugrapporteer aan die groot groep.

Ons is bewus daarvan dat sommige van u mag voel dat ons ’n aantal jare terug iets soortgelyks probeer het, daar mooi planne gemaak is, maar daar nie eintlik iets van gekom het nie. Juis daarom beplan ons hierdie konferensie op gemeentevlak, waar kerkraadslede en lidmate self met mekaar kan gesels. Die gedagte is dan ook dat daar skakelkommissies tussen spesifieke gemeentes gevorm kan word wat die gedagtes na die konferensie opvolg. In ons geval het ons alreeds so ’n skakelkommissie en is ons positief dat dit kan werk.

Laat weet asseblief voor Vrydag die 19de Augustus of u ’n afvaardiging kan stuur (ons moet min of meer getalle hê om te weet hoeveel verversings ons moet voorberei vir teetyd).

U kan enige van die volgende leraars kontak en laat weet hoeveel van u gemeente sal kom.

Ds Andrew Fransman: 0826956518

Ds Kobus Prinsloo: 0836529850

Ds Deon Loots: 0837938364 Bo

Genesing van emosionele wonde - Mercy Ministries – 30, 31 Aug en 2-4 Sept

Lizeth Taljaard van colesberg laat weet:

Mercy Ministries het sy oorsprong in die werk wat Dr. Rhiannon Lloyd, `n voormalige dokter en psigiater gedoen het. Sy het onder andere met groot sukses versoeningswerk in Rwanda tussen die Hutus en Tutsis en in Ierland tussen die Katolieke en Protestante gedoen.

Ds. Fanie en sy vrou Mada, oorspronklik leraarspaar van Rawsonville naby Worcester, is die koördineerders van Mercy Ministries in S.A. Die hoofkantoor is in Switserland.

Tydens die werkwinkel wat gedurende Maartmaand op Colesberg gehou is, het ons eerstehands beleef hoe mense bevry word van emosionele verwonding – hetsy persoonlik, in rasse – of kerkverband. Daar het `n hegte band tussen hierdie groepie ontstaan, wat samewerking tussen die groepe onmiddellik versnel het (die “bostelegraaf” doen sy werk via hierdie mense).

Ons hou weer op 30 – 31 Augustus en 2 – 4 September twee werkwinkels op Colesberg. Belangstellendes van ander dorpe is welkom om Lizeth Taljaard by 082 9281 921 te skakel vir meer inligting. Bo

Mama and her Bible

Four brothers left home for college, and they became successful doctors and lawyers and prospered.

Some years later, they chatted after having dinner together. They discussed the gifts they were able to give their elderly mother who lived far away in another city.

The first said: "I had a big house built for Mama."

The second said: "I had a hundred thousand dollar theater built in the house."

The third said: "I had my Mercedes dealer deliver an SL600 to her".

The fourth said: "You know, Mama loved reading the Bible. She can't read anymore because she can't see very well I met this preacher who told me about a parrot that can recite the entire Bible. It took twenty preachers 12 years to teach him. I had to pledge to contribute $100,000 a year for twenty years to the church, but it was worth it. Mama just has to name the chapter and verse and the parrot will recite it!"

The other brothers were impressed.

After the holidays Mom sent out her Thank You notes. She wrote:

"Milton, the house you built is so huge. I live in only one room, but I have to clean the whole house. Thanks anyway."

"Marvin, I am too old to travel. I stay home; I have my groceries delivered, so I never use the Mercedes. The thought was good. Thanks."

"Michael, you gave me an expensive theater with Dolby sound, it could hold 50 people, but all my friends are dead, I've lost my hearing and I'm nearly blind. I'll never use it. Thank you for the gesture just the same."!

"Dearest Melvin, you were the only son to have the good sense to give a little thought to your gift. The chicken was delicious! Thank you."

Groete tot ons weer gesels,

Danie Mouton